In 2000 werd het bordeelverbod opgeheven waarmee sekswerk officieel een legaal beroep werd. Sindsdien kunnen gemeenten door het hanteren van een vergunningstelsel en het stellen van voorwaarden sekswerk binnen hun gemeentegrenzen toestaan. Dit moet seksuele uitbuiting tegengaan en veilig en gezond sekswerk bevorderen. De praktijk laat echter zien dat seksuele uitbuiting nog steeds een groot en complex probleem is en dat sekswerk tegelijkertijd nog altijd geen ‘normale’ branche is; sekswerkers worden nog veelvuldig geconfronteerd met stigma’s en vooroordelen. Voor de Delftse Rekenkamer onderzoeken we hoe die gemeente een balans vindt tussen de aanpak van seksuele uitbuiting en de bevordering van gezond en veilig sekswerk binnen de gemeente en tot welke resultaten dit leidt.
